Onder 3.36 Gerechtshof Den Haag 19 februari 2019

[appellant sub 2] . Dat eventueel advies aan [naam 9] betrekking had op project Firenze, is gesteld noch gebleken. [naam 8] – bestuurder van 25 mei 2001 tot 1 oktober 2013 – heeft alleen verklaard pas achteraf, uit het interview met [appellant sub 1] in FD, te hebben vernomen dat (zoals [appellant sub 1] in dat interview had verteld) [appellant sub 2] werkzaamheden voor HDI verrichtte. Evenmin blijkt uit de tegenover de FIOD afgelegde verklaringen van [de secretaresse] (prod. HDI-154) waarnaar [appellant sub 2] nog heeft verwezen, dat zij kennis droeg van de hier bedoelde feitelijke werkzaamheden van [appellant sub 2] . Dat [appellant sub 2] , zoals hij stelt, alle desbetreffende e-mails heeft gewist en daarom geen stukken meer heeft, dient voor zijn rekening te blijven. [appellant sub 2] en [appellant sub 1] hebben nog aangevoerd dat er desbetreffende e‑mails zouden zijn (geweest) in de werkmailbox van [appellant sub 1] , maar zij hebben allereerst niet weersproken dat voor het vertrek van [appellant sub 1] in het systeem van HDI op 19 maart 2012 een groot aantal bestanden is gewist en ook overigens niet toegelicht waarom (desondanks) van [appellant sub 2] en [appellant sub 1] niet zou kunnen worden gevergd nader toe te lichten en te concretiseren welke werkzaamheden er door [appellant sub 2] feitelijk in verband met dit project zijn verricht. Het hof betrekt daarbij dat volgens hun eigen stellingen de advisering onder de radar werd gehouden om [appellant sub 1] niet in verlegenheid te brengen, zodat juist zij (alleen) op de hoogte moeten zijn geweest van de aard en omvang van de (beweerde) werkzaamheden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8cef3ace31cfa8bbf10dcf51deff0c5a3bed5396e2dd3d0baf6256d8ef49ed14 | shasum -a 256