Onder 4.6 Gerechtshof Den Haag 13 oktober 2020

Grief 4 betoogt dat de kantonrechter aan [appellant] ten onrechte akte niet dienen heeft verleend en zijn wettelijk recht op pleidooi ter zijde heeft gesteld. [appellant] heeft zijn grief echter niet toegelicht. Evenmin heeft hij aan zijn grief consequenties verbonden. In het vonnis van 19 september 2019 heeft de kantonrechter vastgesteld dat aan [appellant] op de rolzitting akte niet-dienen is verleend omdat hij niet op de daarvoor bepaalde roldatum voor antwoord heeft geconcludeerd. Ook daartegen heeft [appellant] niet gegriefd. Met het verlenen van akte niet-dienen verviel het recht van [appellant] om voor antwoord te concluderen (artikel 133 lid 4 BW en artikel 1.7 van het Landelijk procesreglement voor civiele en dagvaardingszaken) en heeft de kantonrechter terecht aan [appellant] akte niet dienen van conclusie van antwoord verleend. Het verzoek om pleidooi dat [appellant] nadien heeft gedaan moet worden aangemerkt als een reparatiepleidooi (om de akte niet-dienen te repareren). Een dergelijk verzoek moet als strijdig met de goede procesorde worden beschouwd (vgl. ECLI:NL:PHR:2011:BQ5083 onder 18.). De kantonrechter heeft het verzoek van [appellant] om pleidooi dan ook terecht afgewezen. Grief 4 faalt eveneens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b1e38832c3125f5bd9975f52a3d75b8f6cf58ce2234c889406bca5075e9e5490 | shasum -a 256