Onder 5.17 Gerechtshof Den Haag 19 oktober 2020

De vader beroept zich op de weigeringsgrond van artikel 13 lid 2 HKOV, stellende dat de minderjarigen herhaaldelijk en consistent aan verschillende personen en instanties hebben aangegeven zich te verzetten tegen een terugkeer naar Nederland, terwijl de minderjarigen een leeftijd en mate van rijpheid hebben bereikt die rechtvaardigt dat met hun mening rekening wordt gehouden (grief 2). Naar de vader stelt hebben de minderjarigen slechte herinneringen aan Nederland, omdat zij hier door de moeder en haar nieuwe partner zouden zijn verwaarloosd en zelfs mishandeld. De minderjarigen weigeren de moeder te woord te staan en wijzen haar resoluut af. Ook wijst de vader op de betrokkenheid van Veilig Thuis, hetgeen volgens hem erop duidt dat er sprake is van huiselijk geweld en/of kindermishandeling in het gezin van de moeder. Tegen deze achtergrond betoogt de vader dat de rechtbank zijn beroep op artikel 13 lid 2 HKOV ten onrechte heeft afgewezen op grond van de motivering dat de mening van de minderjarigen niet van doorslaggevende betekenis kan zijn om de terugkeer naar Nederland te weigeren omdat deze mening van de minderjarigen is ingegeven door een loyaliteitsconflict.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08cd0d780bb76af72fb2b6f334cc64563aedf9ca09277dc339c0373f41de19b3 | shasum -a 256