Onder 6.3 Gerechtshof Den Haag 9 december 2020

Ter zitting in raadkamer van 9 september 2020 heeft de raadsman van beklaagde [beklaagde 2], mr. Doorenbos, bepleit dat klager niet-ontvankelijk is in zijn beklag jegens de heer [beklaagde 2]. Hij heeft allereerst aangevoerd dat nu er geen vervolgingsbeslissing is genomen door het Openbaar Ministerie ten aanzien van de heer [beklaagde 2] er ook niet kan worden geklaagd. Daarnaast stelt de raadsman dat het beklag jegens [beklaagde 2] tardief is, nu de klacht pas op 17 juni 2020 is geuit, terwijl klager reeds op 3 september 2018 bekend was met de “beslissing” jegens [beklaagde 2]. Voorts is het beklag specifiek gericht op vermeende strafbare feiten van ING Bank NV die zouden zijn begaan tussen december 2011 en juni/juli 2012. De raadsman stelt dat uit de tijdsbepaling van de vermeende strafbare gedragingen volgt dat de heer [beklaagde 2] daar nooit feitelijke leiding aan kan hebben gegeven. De heer [beklaagde 2] was in 2011 en 2012 werkzaam in het buitenland en hij is pas in oktober 2013 de functie van CEO bij ING gaan vervullen. De raadsman betoogt dat het in strafrechtelijke zin onmogelijk is een functionaris aan te spreken op feitelijke leidinggeven aan verboden gedragingen van een rechtspersoon die reeds (lang) vóór zijn functioneren zouden hebben plaatsgevonden. Ten slotte voert de raadsman aan dat klager door het achterwege blijven van een strafvervolging van de heer [beklaagde 2] geenszins wordt getroffen in een belang dat hem bepaaldelijk aangaat, nu het doel van klager, te weten dat ING de schade vergoedt die de beleggers (in 2012) hebben geleden door fraude, niet kan worden bereikt met een vervolging van de heer [beklaagde 2]. Klager heeft aldus beklaagde geen rechtstreeks belang.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eeffd1df01b7e6707a7a393af6a689d6d6e30db2b8e88b4a335672702bc1adff | shasum -a 256