Alinea 39 Gerechtshof Den Haag 21 januari 2020

16. [Belanghebbende] heeft aangevoerd dat hij de aanslagen nooit heeft ontvangen omdat die niet naar de juiste adressen zijn verzonden. De rechtbank stelt voorop dat uit de gedingstukken naar voren komt dat [de Inspecteur] meermaals heeft getracht [belanghebbende]s woon- dan wel postadres vast te stellen, maar dat [belanghebbende] steeds heeft geweigerd enig adres op te geven. Dat betekent dat [de Inspecteur] voor de vaststelling van het adres waarnaar hij de aanslagen diende te verzenden was aangewezen op de informatie die hem uit andere bronnen bekend was. Aldus heeft [de Inspecteur] er naar het oordeel van de rechtbank terecht en op goede grond voor gekozen de aanslagen voor 2008 en 2009 te versturen naar het onder 1 vermelde adres in [Y] . Uit de gedingstukken volgt immers dat dit het adres was waarop [belanghebbende] ten tijde van de verzending van die aanslagen in de (destijds) GBA stond ingeschreven. Voorts wordt dit adres door [belanghebbende] gebruikt in de aangifte vennootschapsbelasting van [H] BV, een vennootschap waarvan [belanghebbende] enig aandeelhouder was en heeft [belanghebbende] dit adres doen vermelden in de akte van oprichting van de door hem op te richten vennootschap [G] BV. [De Inspecteur] heeft er eveneens op goede grond voor gekozen de aanslagen voor 2010 en 2011 te verzenden naar het adres [E] in [F] . Dit adres was immers, naar [de Inspecteur] onweersproken heeft verklaard, met ingang van 17 april 2013 het postadres van [belanghebbende] zoals dat bij [de Inspecteur] bekend was. Tot op heden heeft [belanghebbende] nooit een ander adres opgegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e933e2daeeae59f46e5a24d0d612832eeeb14aa1aebe4619619327e35bc08b0d | shasum -a 256