Onder 3.28. Gerechtshof Den Haag 15 december 2020

Voorop staat dat het redelijk moet zijn dat een voordeel in mindering wordt gebracht op de schade. Het hof is van oordeel dat die toets meebrengt dat de waarde van de gronden op het moment dat ze door de levering in het vermogen van [appellante] terecht kwamen als ijkpunt moet worden genomen bij de berekening van het voordeel. Dat de gronden later, toen ze uit het vermogen van [appellante] wegvloeiden meer waard waren geworden, kan in redelijkheid niet meer als voordeel als gevolg van de wanprestatie worden gezien: dat [appellante] de beslissing heeft genomen om de gronden in 1982 niet voor de toenmalige marktwaarde te gelde te maken, maar heeft besloten om deze te houden en deze later (deels via de verkoop van aandelen) heeft verkocht, is een ondernemingsbeslissing die los staat van de wanprestatie. Ter verduidelijking: als [appellante] zou hebben besloten om de gronden in 1982 meteen te verkopen, de opbrengst had belegd in lucratieve beursfondsen die zij in 1998 met forse winst had verkocht, dan zou het ook niet redelijk zijn om die beleggingswinst als een voordeel te zien dat in mindering moet worden gebracht op de schade. Het standpunt van de gemeente wordt verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08aa2f6010d20326fcab4c258cd06573d387a51d5073fddafd3be6ed13f904f9 | shasum -a 256