Onder 4.3. [ Gerechtshof Den Haag 10 december 2020

De Heffingsambtenaar] betoogt dat voor een dwangsom geen plaats is omdat [belanghebbende] alleen op de laatste dag van de beslistermijn kon worden gehoord en zijn gemachtigde op 2 januari 2019 meer dan 30 ingebrekestellingen (ook in andere zaken) heeft ingediend. Hieruit concludeert [de Heffingsambtenaar] dat de hele gang van zaken het gevolg is van de handelwijze van [belanghebbende](s gemachtigde). Naar het oordeel van de rechtbank valt redelijkerwijs niet in te zien dat [de Heffingsambtenaar] [belanghebbende] niet vóór afloop van de beslistermijn heeft kunnen horen. [Belanghebbende] heeft op 5 mei 2018 bezwaar gemaakt, zodat [de Heffingsambtenaar] tot eind 2018 (toen hij uiterlijk moest beslissen) meer dan een half jaar de gelegenheid heeft gehad om hem te horen. Dat dit alleen op de laatste dag van de beslistermijn mogelijk was, acht de rechtbank daarom niet aannemelijk. [De Heffingsambtenaar] heeft ook pas de eerste uitnodiging voor een hoorgesprek op 5 september 2018 verzonden, vier maanden nadat [belanghebbende] bezwaar heeft gemaakt. [De Heffingsambtenaar] stelt dat hij om ‘efficiëncyredenen’ heeft besloten om pas uitspraak op bezwaar te doen na de uitspraak van het gerechtshof over de WOZ-waarde van de onroerende zaak in het belastingjaar 2017. Die uitspraak werd gedaan op 18 juni 2019. Dat komt voor rekening en risico van [de Heffingsambtenaar]. Niet aannemelijk is geworden dat [belanghebbende] hiermee heeft ingestemd. Gelet op het voorgaande heeft [de Heffingsambtenaar] niet aannemelijk gemaakt dat het instellen van beroep niet tijdig beslissen uitsluitend voortvloeide uit de handelwijze van [belanghebbende].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f97feb2218d7bdf3a381c6cca56a796ec9bc83f38e89f8c4c1d0ba59f0d2dea9 | shasum -a 256