Onder 4.2 Gerechtshof Den Haag 10 maart 2020

Recron c.s. voeren verweer in het principaal appel. In het incidenteel appel vorderen Recron c.s. hun vorderingen hiervoor genoemd in 3.1 onder (i) tot en met (iv) alsnog toe te wijzen. Verder vorderen zij dat het hof een dwangsom verbindt aan de veroordelingen van Evides. De grieven van Recron c.s. kunnen als volgt worden samengevat. Grief 1 van Recron c.s. is gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat Evides gerechtigd is de tarieven eenzijdig te wijzigen. Met grief 2 komen Recron c.s. op tegen rov. 4.17 van het bestreden vonnis, waarin de rechtbank overweegt dat de veroordelingen van Evides zullen worden beperkt tot de Tarievenregelingen 2015, 2016 en 2017 en het Evides niet zonder meer kan worden verboden om Julianahoeve c.s. in de toekomst als kleinverbruikers te beschouwen. Grief 3 heeft betrekking op de afwijzing van de vordering hiervoor genoemd in 3.1 onder (iv). Volgens Recron c.s. heeft de rechtbank deze vordering verkeerd begrepen en gaat het erom dat Julianahoeve c.s. net zo worden behandeld als alle andere grootverbruikers. Met grief 4 komen Recron c.s. op tegen de afwijzing van de gevorderde dwangsom. Recron c.s. betogen dat een dwangsom wel nodig is omdat zij er geen vertrouwen in hebben dat Evides het arrest van het hof zal naleven. Recron c.s. vorderen veroordeling van Evides in de proces- en nakosten in het principaal en het incidenteel appel, te vermeerderen met wettelijke rente.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/289defa11f7952b15dac4bdcf8456446a474fed57c57e341f78edf47188ae1e6 | shasum -a 256