Citaat | Gerechtshof Den Haag 9 juni 2020

Onder 2.23. Gerechtshof Den Haag 9 juni 2020

Een alinea uit Gerechtshof Den Haag 9 juni 2020, ECLI:NL:GHDHA:2020:982.

Wat een beding over dit onderwerp in een concreet geval inhoudt is een kwestie van (vlg. het hiervoor genoemde arrest van de Hoge Raad in de zaak Coface/Intergamma: objectieve) uitleg. Naar het oordeel van het hof dient tot uitgangspunt te worden genomen dat een beding dat een vordering in de zin van artikel 3:83 lid 2 BW onoverdraagbaar maakt, niet tevens verpanding daarvan uitsluit, tenzij uit de – naar objectieve maatstaven uit te leggen – formulering daarvan blijkt dat daarmee (ook) onverpandbaarheid (met goederenrechtelijke werking als bedoeld in artikel 3:83 lid 2 BW in verbinding met artikel 3:98 BW) is beoogd. Nu artikelen 3:81 lid 1 en 3:228 BW als zodanig niet in de weg staan aan verpanding ondanks een (goederenrechtelijk) onoverdraagbaarheidsbeding, is er naar het oordeel van het hof, anders dan de curator c.s. betoogt, ook geen reden om aan deze bepalingen een “wettelijk vermoeden” te ontlenen dat met een onoverdraagbaarheidsbeding tevens onverpandbaarheid is beoogd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/840ccf831871098a6592ea583a4b6d07073dc7ca07aa9ed8f88e633d517fef0e. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 840ccf831871098a6592ea583a4b6d07073dc7ca07aa9ed8f88e633d517fef0e, en de alinea staat in dat document op bytes 38976 tot 39990.