Onder 4.6. Gerechtshof Den Haag 2 februari 2021

Met de voorzieningenrechter is het hof van oordeel dat aldus voldoende tegemoet is gekomen aan het belang van [appellant] om zelfstandig te kunnen reconstrueren wat hem tijdens de terroristische aanslag is overkomen en wat hij heeft gedaan. Daaraan doet niet af dat op beelden van een camera uit het voorste deel van het tramstel op enig moment nog een schoen van [appellant] te zien is. Zoals gezegd staat vast dat [appellant] van elke seconde dat hij in de tram was, beelden heeft gezien (en opnieuw zou mogen zien). Volgens de Staat blijkt uit de beelden van de camera’s uit het achterste deel van het tramstel dat [appellant] alleen in dat deel van het tramstel is geweest. Dit wordt bevestigd door het feit dat [appellant] op de beelden van de camera’s uit het achterste deel van het tramstel continue in beeld is en dus kennelijk niet het beeld “uitloopt”. Als dit laatste anders zou zijn geweest had het op de weg van [appellant] gelegen om dit concreet aan te geven aan de hand van de aan hem getoonde beelden, maar dat heeft hij niet gedaan. Dat [appellant] alleen in het achterste deel van het tramstel is geweest wordt bovendien ook bevestigd door de getuigenverklaring van [appellant] zelf op de dag van de aanslag en door de in het strafvonnis bewezenverklaarde gang van zaken: in beide stukken staat vermeld dat [appellant] in het achterste deel van het tramstel is gebleven. Er is dan ook geen reden om te twijfelen aan de stelling van de Staat dat alle beelden waarop [appellant] is te zien (met uitzondering van het beeld waarop zijn schoen zichtbaar is) aan [appellant] zijn getoond dan wel ter inzage zijn aangeboden. Voor zover [appellant] stelt dat hij er belang bij heeft om ook dat beeld van zijn schoen te mogen zien, heeft hij dit niet onderbouwd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2dfbf8f02700ae2cf2fbddf43c1d65fca9efdc53381f06fbe7b639903d9f3c3 | shasum -a 256