Onder 4.12. Gerechtshof Den Haag 2 februari 2021

Voor de volledigheid overweegt het hof dat artikel 11, derde lid, van de EU-Richtlijn minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten (2012/29/EU), waarnaar [appellant] tijdens de zitting in hoger beroep nog heeft verwezen, het voorgaande niet anders maakt. Dit artikellid bepaalt dat lidstaten ervoor moeten zorgen dat een slachtoffer van een misdrijf zonder onnodige vertraging in kennis wordt gesteld van zijn recht om voldoende informatie te ontvangen, en dat hij op zijn verzoek voldoende informatie ontvangt om te kunnen beslissen of hij verzoekt om toetsing van een beslissing tot niet-vervolging. Deze bepaling is geïmplementeerd in artikel 51ac, derde lid jo. eerste lid, Sv. Daarin staat vermeld, samengevat, dat de officier van justitie ervoor moet zorgen dat het slachtoffer onverwijld in kennis wordt gesteld van zijn recht om voldoende informatie te ontvangen over de aanvang en voortgang van de zaak, naar aanleiding van een tegen het slachtoffer begaan strafbaar feit en dat het slachtoffer voldoende informatie moet krijgen om te beslissen of hij beklag zal doen bij het gerechtshof als bedoeld in artikel 12 Sv. Gelet op hetgeen hiervoor onder 1.5 tot en met 1.12 is overwogen is aan deze eisen voldaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2dfbf8f02700ae2cf2fbddf43c1d65fca9efdc53381f06fbe7b639903d9f3c3 | shasum -a 256