Alinea 25 Gerechtshof Den Haag 23 juni 2022

De aangiftes zijn voorts alle opgenomen op basis van een keuze van de politie bij het opmaken van het proces verbaal wegens een vermoeden van afpersing van de slachtoffers door de verdachte, waarvan geen klacht voor vervolging is vereist. Eerst later zijn de feiten in plaats van verdenking van afpersing door de officier van justitie ten laste gelegd als afdreiging, zijnde een formeel klachtdelict. Voor zover aan de opgenomen klachten gebreken kleven die de wens tot vervolging raken of een klacht zelfs in het geheel ontbreekt zoals bij [slachtoffer5] en [slachtoffer6], geldt naar het oordeel van het hof dat dit in de onderhavige gevallen niet aan de ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging van verdachte in de weg mag staan, nu de bedoeling tot vervolging van de verdachte bij al deze slachtoffers ofwel onmiskenbaar en uitdrukkelijk ofwel in voldoende mate is gebleken uit de inhoud en bewoordingen van hun aangifte. De materiële wens van de (jonge ) slachtoffers die wel de wil hebben dat de (vermoedelijke) dader, die hen dit heeft aangedaan vervolgd wordt, maar vanwege de aard van het delict – in casu sexting - in combinatie met hun jeugdige leeftijd en daaruit volgende kwetsbaarheid niet altijd de durf hebben om hierover tegenover derden en de autoriteiten te spreken dient dus leidend te zijn (vgl. HR 31 maart 1998, NJ 1998, 608 en HR 7 maart 2006, LJN AV031). De enkele keuze en kwalificatie van de politie van het strafbare feit waarvan zij aangifte hebben gedaan dient niet op het conto van de aangeefsters te komen, maar moet redelijkerwijze worden toegerekend aan de politie (vgl. HR 14 oktober 1997, HR NJ 1998, 661).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fcf53dfdfeb765b0bf9b47a5c2f04fbbcee9839079b41554c3e93db38713d9e9 | shasum -a 256