Onder 5.6. Gerechtshof Den Haag 6 december 2022

Tot slot: medewerkers die niet willen overwerken worden daar niet op afgerekend. Mammoet heeft nooit een medewerker ontslag, een waarschuwing gegeven of op andere wijze een sanctie opgelegd omdat de medewerker niet wilde overwerken. Dat kan ook niet, omdat een medewerker die niet wil overwerken daarmee geen regel overtreedt .” De andere door Mammoet overgelegde verklaringen bevestigen het beeld van overwerk dat beschikbaar is voor werknemers, waar die medewerkers steeds op vrijwillige basis en in enige mate van overleg worden ingeroosterd. Uit de schriftelijke verklaring van [appellant] en drie andere kraanmachinisten blijkt dat zij het overwerk als een normale zaak beschouwen en dat zij in de praktijk minder ervaren dat er wordt overlegd over het werkrooster. Ook de omvang van de overuren duidt erop dat overuren als inherent aan het werk zijn te beschouwen. Er was een jarenlange praktijk van overwerken en [appellant] werd (steeds) ingepland voor meer dan veertig uur in de week en in de weekenden. Dat [appellant] vrijwillig en in overleg met de planners instemde met het verrichten van overwerk, betekent dat – daarna – het (laten verrichten van) overwerk onderdeel is geworden van de verbintenissen die voor werkgever en werknemer uit de overeenkomst voortvloeien, zodat sprake is van de in het Hein-arrest bedoelde situatie dat het overwerk ‘arbeitsvertraglich verpflichtet’ is. Dat [appellant] de vrijheid had om met Mammoet af te spreken dat hij geen of minder overuren (meer) wilde maken, doet niet af aan het feit dat hij op basis van de bestaande (stilzwijgende) afspraken en roosters deze overuren wel maakte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/faa8aec40cb1eeb853c5efe421d847c551faf925c37ad5aa539d3b98cd26385d | shasum -a 256