Onder 5.11 Gerechtshof Den Haag 11 oktober 2022

Ten slotte wijst het hof op het volgende. Art. 65 lid 1 onder a VWEU bepaalt dat de lidstaten het recht hebben de bepalingen van hun belastingwetgeving toe te passen die onderscheid maken tussen belastingplichtigen die niet in dezelfde situatie verkeren met betrekking tot hun vestigingsplaats of de plaats waar hun kapitaal is belegd. Deze vrijheid wordt echter beperkt door art. 65 lid 3, dat bepaalt dat deze maatregelen geen middel tot willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer mogen vormen. Uit vaste rechtspraak van het HvJEU volgt dat een nationale belastingmaatregel slechts verenigbaar is met het vrije verkeer van kapitaal, als het verschil in behandeling betrekking heeft op situaties die niet objectief vergelijkbaar zijn, of wordt gerechtvaardigd door een dwingende reden van algemeen belang. Indien dus al geoordeeld zou moeten worden dat de forensenbelasting een beperking van het kapitaalverkeer inhoudt, moet worden nagegaan of degene die zijn hoofdverblijf in de gemeente heeft en in dezelfde gemeente een tweede woning aanhoudt, in een objectief vergelijkbare situatie verkeert met de situatie waarin [appellant] zich bevindt. De vergelijkbaarheid van de twee situaties moet worden onderzocht aan de hand van de met de nationale bepaling nagestreefde doelstelling alsmede aan de hand van het voorwerp en de inhoud van die bepalingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f6fac0c0616593fcd9d9c241f0bfa443ceab6ca4f93926a5e744e0d7daf7de0 | shasum -a 256