Onder 6.4. Gerechtshof Den Haag 25 januari 2022

[appellant] voert aan dat vanaf de start van de strafrechtelijke procedure geen sprake was van een redelijk vermoeden van schuld, noch wat betreft de verdenking van medeplegen van diefstal met geweld, noch wat betreft de verdenking van medeplichtigheid daaraan. Deze – door de Staat gemotiveerd weersproken – stelling slaagt niet. Ten eerste heeft de Staat al in de procedure voor de rechtbank een beroep gedaan op het beginsel van het gesloten stelsel van rechtsmiddelen en heeft [appellant] daar niets tegen ingebracht bij zijn memorie van grieven. Het beginsel van het gesloten stelsel van rechtsmiddelen houdt in dat uit het feit dat de voorlopige hechtenis al door de strafrechter is getoetst en rechtmatig is bevonden, blijkt dat de strafrechter van oordeel was dat sprake was van een redelijk vermoeden van schuld die het strafvorderlijk optreden tegen [appellant] rechtvaardigde en dat het niet aan de civiele rechter is om deze beoordeling over te doen. Een uitzondering op deze regel doet zich alleen voor als een uitspraak van het EHRM, waarmee de strafrechter geen rekening heeft kunnen houden, tot de conclusie dwingt dat de beslissing van de strafrechter tot stand is gekomen op zodanige wijze dat niet meer kan worden gesproken van een eerlijke behandeling van de zaak in de zin van artikel 6 lid 1 EVRM. Niet gesteld of gebleken is dat zo’n uitzondering zich hier voordoet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4d8804fffcd45393e6d60121b93a7e556688a641c28d156be04ced66bf2cc104 | shasum -a 256