Onder 4.10. Gerechtshof Den Haag 11 april 2023

Artikel 16 lid 1 van de Herstructureringsrichtlijn draagt in de Nederlandse taalversie de lidstaten op ervoor te zorgen dat nationaalrechtelijke beroepsprocedures tegen een rechterlijke beslissing tot bevestiging of verwerping van een herstructureringsplan bij een hogere rechterlijke instantie worden ingesteld. De betekenis van de Nederlandse taalversie van deze richtlijnbepaling is niet eenduidig, zeker wanneer deze wordt afgezet tegenover – de volgens vaste rechtspraak gelijkelijk authentieke – andere taalversies. Uit de tekst van dezelfde bepaling in bijvoorbeeld de Franse, Engelse en Duitse versie van de Herstructureringsrichtlijn valt af te leiden dat de lidstaten ervoor dienen te zorgen dat als (i) een rechter bij beslissing een herstructureringsplan bevestigt of verwerpt en (ii) het nationale recht beroep toelaat tegen een dergelijke beslissing, dat beroep bij een hogere rechterlijke instantie wordt ingesteld. Daarmee is er geen verplichting tot een onverkort beroepsrecht tegen rechterlijke beslissingen over een herstructureringsplan, zoals in dit geval de afwijzing van een verzoek tot homologatie van een onderhands akkoord. Deze uitleg sluit aan bij de volgende overweging uit de considerans van de Herstructureringsrichtlijn:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a17de0cea057a46fd60cb2a47f926dabd9e36dcfc1f128757f631acec5f74ac2 | shasum -a 256