Onder 6.4 Gerechtshof Den Haag 29 oktober 2024

Met haar eerste grief beklaagt [appellante] zich erover dat de rechtbank artikel 24 Rv niet in acht heeft genomen en buiten de rechtsstrijd is getreden. Volgens [appellante] moet het tussenvonnis alleen al om die reden worden vernietigd. [appellante] voert daartoe aan dat de rechtbank heeft miskend dat, nu de vordering tegen [appellante] voorwaardelijk is, eerst moest worden beoordeeld of de VvE Garageboxen tegenover [betrokkene 2] c.s. aanspraak kan maken op aanwijzing van een noodweg. Daarbij had de rechtbank de belangen van de VvE Garageboxen moeten afwegen tegen de belangen van [betrokkene 2] c.s. en geen acht mogen slaan op de mogelijkheid om via het perceel van [appellante] te ontsluiten. Pas nadat de rechtbank tot het oordeel zou zijn gekomen dat de vordering van de VvE Garageboxen tegen [betrokkene 2] c.s. afgewezen zou moeten worden – en aldus aan de voorwaarde van de vordering tegen [appellante] zou zijn voldaan – had de rechtbank mogen toekomen aan een afweging van de belangen van [appellante]. In plaats hiervan heeft de rechtbank eerst in algemene zin beoordeeld of de VvE Garageboxen aanspraak kan maken op aanwijzing van een noodweg en vervolgens beoordeeld welk perceel met de noodweg moet worden belast. Daarbij is de rechtbank op grond van de door [betrokkene 2] c.s. aangevoerde gronden tot het oordeel gekomen dat dit het perceel van [appellante] moet zijn. Daarmee is de toewijzing van de vordering tegen [appellante] gegrond op feiten en omstandigheden die de VvE Garageboxen niet aan die vordering ten grondslag heeft gelegd, aldus [appellante].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4f35e607fb2410bf604d90b40dc1634c5229e3ef0fb22291a3b113b73b9826dd | shasum -a 256