Onder 6.4.2 Gerechtshof Den Haag 25 maart 2025

Volgens IFL kon de rechtbank, gelet op de gronden waarop in het eindvonnis in r.o. 2.25 tot de uitvoerbaarverklaring bij voorraad is gekomen, niet zonder nadere motivering de voorwaarde van zekerheidsstelling daaraan verbinden. IFL gaat daarbij echter uit van een verkeerde lezing van het vonnis. Bedoelde r.o. 2.25 - waarin de rechtbank motiveert waarom de door Rapid aangevoerde omstandigheden (waaronder de vestigingsplaats van IFL) onvoldoende zijn voor afwijzing van de gevorderde uitvoerbaarverklaring-bij-voorraad - dient te worden gelezen in samenhang met r.o. 2.26 van het eindvonnis, waarin de rechtbank overweegt dat zij in de omstandigheden van de zaak voldoende aanleiding ziet om aan de uitvoerbaarverklaring-bij-voorraad de voorwaarde van zekerheidstelling te verbinden. Dat de door Rapid aangevoerde gronden geen afwijzing kunnen dragen, wil niet zeggen dat zij in het kader van een belangenafweging ook onvoldoende zijn voor een tussenoplossing, in de vorm van een toewijzing onder voorwaarde van zekerheidsstelling. Los hiervan stelt IFL in de toelichting op de grief niet dat de gestelde voorwaarde voor haar op enigerlei wijze problematisch is (geweest). Dat is ook anderszins niet gebleken. De grief wordt daarom verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2cdca87dec829fe8bb6dd80ec864b9b5a912435f33428c313d8b91f0bdd2286b | shasum -a 256