Onder 5.2 Gerechtshof Den Haag 3 juni 2026

Door middel van grief 1 in incidenteel hoger beroep voert de vrouw aan dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen en beslist dat op de afwikkeling van het huwelijksvermogensregime van partijen Nederlands recht van toepassing is. In de visie van de vrouw is daarop het Marokkaans recht van toepassing. De vrouw stelt daartoe allereerst dat partijen door in Marokko te trouwen en dat huwelijk niet te laten inschrijven in de daartoe bestemde registers in Nederland het op hun huwelijksvermogensregime toepasselijke recht, zijnde het Marokkaans recht, hebben aangewezen. Temeer, nu partijen gedurende hun huwelijk en tot hun feitelijk uiteengaan ook hebben geleefd conform het Marokkaans recht en zij ervoor hebben gekozen de echtscheiding in Marokko te laten uitspreken. De vrouw stelt daarnaast dat zij en de man hun eerste gewone verblijfplaats na de huwelijkssluiting niet hebben gevestigd in Nederland, maar in Marokko. Na de huwelijkssluiting in Marokko hebben zij eerst nog in Marokko verbleven en vervolgens hebben zij gedurende zes à zeven maanden een rondreis gemaakt. De vrouw stelt bovendien dat de rechtbank [rechtbank] te Marokko reeds op enkele onderdelen van het huwelijksvermogensregime van partijen naar Marokkaans recht heeft beslist, zodat zij het in het kader van rechtszekerheid en consistentie in het belang van partijen acht dat ook op de resterende onderdelen van hun huwelijksvermogensregime Marokkaans recht wordt toegepast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/208e2ef4be6610bed9da1c9bc4ba6a5cc404a5d777cd3ef116b22b1480c241bd | shasum -a 256