Onder 6.9 Gerechtshof Den Haag 21 juli 2026

De door Gohealth geschetste omstandigheden halen deze ‘hoge drempel’ niet. Ook als aangenomen zou worden dat Studio Miran niet ‘binnen bekwame tijd’ na constatering van de schending heeft gereageerd, door pas op 19 juli 2023 - ruim een jaar na het aangaan van de overeenkomst en op een moment dat deze reeds was beëindigd -(overigens wel binnen de verjaringstermijn van drie jaar) een beroep op artikel 7:914 BW te doen, is dit onvoldoende om het beroep op vernietiging onaanvaardbaar te oordelen, dan wel om het inroepen van vernietiging tot misbruik van recht te bestempelen. De tijd die Studio Miran heeft genomen is, ook in combinatie met de tevredenheid waarvan Studio Miran volgens Gohealth steeds heeft doen blijken, niet genoeg om bij Gohealth het gerechtvaardigd vertrouwen te wekken dat Studio Miran zich niet (meer) op vernietiging zou beroepen. Ook de bijkomende omstandigheden waarop Gohealth zich verder nog beroept kunnen haar niet baten. Van die omstandigheden draagt Gohealth in dit verband (artikel 3:13 en 6:248 lid 2 BW) de stelplicht en de bewijslast. Voor zover Gohealth heeft gesteld dat Studio Miran de franchiseovereenkomst hoe dan ook (ook na vier weken bedenktijd) zou hebben gesloten, en dat deze overeenkomst voor Studio Miran alleen maar voordelig is geweest, zijn deze stellingen door Studio Miran steeds voldoende betwist. Mede omdat Gohealth haar bewijsaanbiedingen niet op deze stellingen heeft gericht, zijn genoemde omstandigheden niet komen vast te staan. Alleen al daarom kunnen zij het beroep op misbruik van recht of de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid niet doen slagen. Grief 4 faalt dan ook.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf6e89132ad42d4038c34fb0fe0d0fe8bbe1872311e5882bd04cd5068ce677c8 | shasum -a 256