Alinea 110 Gerechtshof Den Haag 26 augustus 2026

Het hof stelt vast dat voor het onderzoek aan de gegevensdragers geen toestemming is verleend door de rechter-commissaris, en dat dit een onherstelbaar vormverzuim oplevert. Het hof wijst daarbij op hetgeen is bepaald in de zogenoemde Landeck-jurisprudentie, recentelijk nog aangescherpt in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 juli 2026, ECLI:EU:C:2026:585 (zie met name r.o. 114 t/m 117). Opsporingsdiensten moeten (ongeacht de aard en ernst van de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de verdachte) voorafgaand aan het veiligstellen van op gegevensdragers – waaronder moeten worden verstaan alle gegevensdragers, dus niet alleen smartphones, die (ook) voor privédoeleinden kunnen zijn gebruikt – aanwezige gegevens en vóór het raadplegen daarvan toestemming van een rechter (of een andere onafhankelijke autoriteit) verkrijgen. Dit brengt met zich dat de sinds het wijzen van het Landeck-arrest ontstane praktijk waarin gegevensdragers worden uitgelezen zonder toestemming van een rechter-commissaris, en waarin de daardoor beschikbaar gekomen gegevens pas voor onderzoeksteams van opsporingsdiensten beschikbaar komen na daartoe verleende toestemming van een rechter-commissaris, naar het zich laat aanzien niet met deze rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie in overeenstemming is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d3ca112eb1a3ef2e77881e4b7d6c64361317cd3603e5633bb0b94f3f3856955a | shasum -a 256