Onder 5.9.3. Gerechtshof Den Haag 10 maart 2026

Het heffen van belastingen in het algemeen, alsmede het berekenen van rente over belastingbedragen, dient in beginsel een legitiem doel. Het Hof is echter van oordeel dat de wetgever buiten zijn (ruime) beoordelingsmarge is getreden door uitsluitend voor vennootschapsbelastingplichtigen een minimumpercentage van 8 te hanteren, terwijl voor alle andere belastingplichtigen een minimumpercentage van 4 geldt. Niet is gebleken dat vennootschapsbelastingplichtigen zich zodanig van andere belastingplichtigen onderscheiden, dat een hoger minimumrentepercentage van 8 redelijk is voor verwezenlijking van de nagestreefde budgettaire doelstellingen. Het door de wetgever aangevoerde argument dat voor vennootschapsbelastingplichtigen wordt aangesloten bij de wettelijke rente voor handelsvorderingen (Kamerstukken I 2013/14, 33 752, nr. D, p. 49), gaat niet op doordat een nog niet geformaliseerde materiële belastingschuld niet is aan te merken en ook niet vergelijkbaar is met een handelsvordering (vgl. HR 16 januari 2026, ECLI:NL:HR:2026:59, r.o. 4.8.5). Ook de argumenten van de wetgever dat tegelijkertijd met de verhoging van het belastingrentepercentage voor de vennootschapsbelasting het drempeltijdvak voor de berekening van belastingrente is verlengd, belastingrente zoveel mogelijk kan worden vermeden door tijdig om een voorlopige aanslag te verzoeken of een juiste aangifte vennootschapsbelasting te doen en het hogere rentepercentage voor de vennootschapsbelasting eveneens geldt in het geval belastingrente wordt vergoed (Kamerstukken I 2013/14, 33 752, nr. D, p. 49 en Kamerstukken II 2013/14, 33 755, nr. 3, p. 2), vormen geen toereikende rechtvaardiging voor het aanzienlijk hogere belastingrentepercentage voor uitsluitend vennootschapsbelastingplichtigen (vgl. HR 16 januari 2026, ECLI:NL:HR:2026:59, r.o. 4.8.6 tot en met 4.8.8).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ebb3f2196b5b8197b6e3dddd33c3423971e8735b111d1e57b714e27c533a654 | shasum -a 256