Onder 4.14 Gerechtshof Den Haag 14 april 2026

[verzoeker] heeft aangevoerd dat het Delmege contract inhoudelijk wél juist is, in die zin dat daarin is vermeld wat partijen in 2011 daadwerkelijk hebben afgesproken. Ook als die stelling juist is, neemt dat de verwijtbaarheid van de handelwijze van [verzoeker] niet weg. Immers, de gang van zaken rond de totstandkoming van het Delmege contract heeft in belangrijke mate ertoe bijgedragen dat er inmiddels onzekerheid is ontstaan of in dat contract daadwerkelijk de in 2011 gemaakte afspraken met betrekking tot de aan Delmege te betalen commissies zijn verwoord. Het Delmege contract roept de vraag op waarom er in 2015 niet voor is gekozen om de op dat moment geldende afspraken op schrift te stellen. Zo is het onduidelijk waarom het Delmege contract vermeldt dat Enraf-Nonius commissiebetalingen zou doen aan Delmege, terwijl Enraf-Nonius in werkelijkheid tussen 2011 en 2015 al commissiegelden had betaald aan Sabre Vision, wat mede aanleiding is geweest voor een discussie tussen procespartijen of Sabre Vision destijds deel uitmaakte van de Delmege-groep. In dit verband verwijst het hof naar het verweerschrift in hoger beroep van Enraf-Nonius, waarin in de randnummers 6.44 tot en met 6.63 de ontstane verwarring over de grondslag voor de commissiebetalingen is omschreven. Kortom, ook als [verzoeker] in 2015 ervoor heeft zorggedragen dat de in 2011 gemaakte afspraken correct zijn verwoord in het Delmege contract, had hij – mede gelet op de vraagstelling van de Belastingdienst in de brief van 21 april 2015 – expliciet in het contract moeten vermelden dat die afspraken pas vier jaar later op schrift zijn gesteld om discussie over de juistheid van het contract te voorkomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd726dfde929f065907abea61ca4f503d7c1c9b6794b00b844c58be2110127b9 | shasum -a 256