Alinea 123 Gerechtshof Leeuwarden 24 april 2002

Het voorgaande doet ernstige twijfel rijzen aan de juistheid van de verklaringen van H.d.B., W.V., G.S. en W.B. over hetgeen zich op 9 januari 1994 heeft afgespeeld in Driewegenweg 41. Wanneer voorts in aanmerking wordt genomen dat de woonkamer slechts ca. 4 bij 5 meter groot was, dat daarin veel meubilair stond, zoals een bankstel met tafel, een bank, een eetkamertafel met stoelen, en een tafeltje met een televisietoestel en alleen de tafel en de bank, waar het slachtoffer min of meer tussenin lag, iets zijn verschoven, rijst de vraag of er inderdaad wel twee mannen van het postuur van H.d.B. en W.V. zijn geweest, die C.A. hebben verkracht en doodgestoken en/of gewurgd. Gezien de beperkte ruimte zou immers verwacht mogen worden dat in dat geval meer meubilair van zijn plaats zou zijn geraakt of zou zijn omgevallen, zeker wanneer in aanmerking wordt genomen dat - zoals de patholoog-anatoom heeft verklaard - op het lichaam van het slachtoffer sporen van verzet zijn aangetroffen en degene of degenen die C.A. hebben verkracht en gestoken haar verzet hebben moeten breken. En zouden de dader of de daders - hetgeen in een situatie als de onderhavige van een bepaald niet voor de hand liggende koelbloedigheid zou getuigen - het meubilair dan al weer op zijn plaats hebben gezet, dan zou toch verwacht mogen worden dat daar sporen van te vinden zouden zijn geweest. Dat laatste is niet het geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f44bbb27dcdea9e8f1fca74efaeacfdc1543869ee4a666bad1b58a644d836e2a | shasum -a 256