Alinea 88 Gerechtshof Leeuwarden 24 april 2002

44. Het voorgaande roept de vraag op of de inhoud van genoemde verklaringen op elkaar afgestemd is geraakt doordat men heeft gepoogd na te gaan wat die bewuste zondagmiddag is geschied, dan wel doordat men de waarheid heeft willen bemantelen. Zoals hiervoor reeds is aangegeven zijn de waarnemingen van het aantreffen van de Mercedes van G.S. in de namiddag van zondag 9 januari 1994 in het bosgebied in de nabijheid van Driewegenweg 41 zo weinig betrouwbaar dat deze voor de beantwoording van deze vraag geen behoorlijk aanknopingspunt bieden. Ook de verklaringen van [getuige 10] en W.B. bieden daarvoor, zoals hiervoor reeds is aangegeven, onvoldoende houvast. Dat geldt op de hiervoor in r.o. 43 aangegeven grond eveneens voor de verklaring van [getuige 11]. Voorts hecht het hof in dit verband niet veel gewicht aan de omstandigheid dat [getuige 11] bij de rechter-commissaris aanvankelijk heeft ontkend dat haar man met [getuige 10] en W.B. was wezen rijden doch later -geconfronteerd met de verklaring van haar man dat hij op 9 januari 1994 omstreeks 15.30 uur met [getuige 10] en W.B. was gaan rijden - hierop (zij het alleen in het verhoor bij de rechter-commissaris) is teruggekomen. Zoals hiervoor reeds is aangegeven kan het zijn dat zij de waarheid heeft willen bemantelen, maar kan het ook zijn dat dit moet worden gezien als een uiting van de hiervoor beschreven onzekerheid. In dat verband is ook niet zonder betekenis dat haar verhoor als getuige bij de rechter-commissaris, zoals zij ter terechtzitting van het hof heeft benadrukt, met onderbrekingen tot ver na middernacht heeft geduurd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f44bbb27dcdea9e8f1fca74efaeacfdc1543869ee4a666bad1b58a644d836e2a | shasum -a 256