Alinea 64 Gerechtshof Leeuwarden 18 december 2012

4. De grieven I tot en met IV bestrijden vanuit verschillende invalshoeken het oordeel van de rechtbank dat het accountantskantoor in beginsel aansprakelijk is voor de schade die [geïntimeerde] heeft geleden als gevolg van het feit dat het accountantskantoor hem er niet voor heeft gewaarschuwd dat de landbouwvrijstelling niet zou gelden als hij de landerijen zou gaan verhuren. De consequentie daarvan was dat [geïntimeerde] bij beëindiging van het landbouwbedrijf in fiscale zin inkomstenbelasting (over de stakingswinst) verschuldigd zou zijn ten aanzien van onder meer de waardestijging van die landerijen gedurende de jaren dat sprake was van verhuur. Uit de toelichtingen op de grieven wordt duidelijk dat de rechtbank volgens het accountantskantoor de bijzondere omstandigheden van dit geval heeft miskend. Daarbij wordt de nadruk gelegd op de beperkte strekking van de door [geïntimeerde] gestelde vraag en het moment waarop hij die vraag stelde: [geïntimeerde] verscheen op de op een na laatste werkdag van 1995 zonder afspraak op het kantoor met de vraag of hij met de belastingdienst moest afrekenen (over de stakingswinst) als hij zijn onderneming met ingang van 1 januari 1996 feitelijk zou staken, het land zou verhuren en (vanaf 1 januari 1996) zelf gedurende zes jaar in loondienst zou treden. Hij was van plan om de onderneming daarna voort te zetten. De inkomstenbelasting over de stakingswinst van € 101.664,- die hij op dat moment verschuldigd zou zijn indien hij het bedrijf in fiscale zin zou staken, kon hij niet financieren. Als hij met de fiscus in 1996 had moeten afrekenen, zou hij daartoe land hebben moeten verkopen. In dat geval zou voortzetting van het bedrijf na verloop van zes jaar niet meer mogelijk zijn geweest. [geïntimeerde] had bovendien redenen van meer persoonlijke aard om het land niet (deels) te verkopen. Zijn vraag kwam erop neer of tijdelijke verhuur van de landbouwgronden door de belastingdienst als een voortzetting van zijn bedrijfsactiviteiten zou worden aangemerkt. In dat geval zou hij gedurende een zestal jaren in loondienst kunnen treden zonder land te hoeven verkopen. Dat is iets anders dan de vraag wat de fiscale consequenties van die verhuur zelf zijn (verval van de landbouwvrijstelling), aldus het accountantskantoor.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2977c721d1a3fb6a4f06fa7390bcaae561bd41e3e99f38c49eeff92bc78f1028 | shasum -a 256