Alinea 65 Gerechtshof Leeuwarden 18 december 2012

5. Bij de beoordeling van deze grieven stelt het hof voorop dat de vraag naar de aansprakelijkheid van het accountantskantoor dient te worden beantwoord aan de hand van de maatstaf of zij heeft gehandeld zoals mag worden verwacht van een redelijk bekwaam en redelijk handelend adviseur die deskundig is op het gebied van de inkomstenbelasting. Tussen partijen is niet in debat dat het administratiekantoor bekend was met de omstandigheid dat door de verhuur de waardevermeerdering van de landerijen belast zou worden (dat de landbouwvrijstelling gedurende die periode zou vervallen). Het hof zal die kennis hierna om die reden veronderstellen. Voor de beoordeling van de grieven is dat van belang, omdat het voor het accountantskantoor duidelijk moet zijn geweest dat de vraag van [geïntimeerde] werd ingegeven door diens twijfel over de fiscale gevolgen van tijdelijke, feitelijke staking van de bedrijfsvoering. Hij wilde weten of de constructie van tijdelijke verhuur door de fiscus in juridische zin als staking van de bedrijfsvoering zou worden aangemerkt. Bij het antwoord op de aan haar gestelde vraag diende het accountantskantoor om die reden de redelijkerwijs voorzienbare fiscale consequentie te betrekken die de voorgenomen feitelijke staking van de bedrijfsvoering zou hebben - dus ook het vervallen van de landbouwvrijstelling. Daaraan doet niet af dat [geïntimeerde] zich beperkte tot de vraag of verhuur van de landerijen door de belastingdienst als een ondernemersactiviteit zou worden gezien. Het behoort het immers mede tot de taak van het accountantskantoor als deskundige opdrachtnemer om te waarschuwen voor de overige fiscale consequenties van de voorgenomen feitelijke onderbreking van de bedrijfsvoering die de cliënt voor ogen heeft, maar die deze mogelijk over het hoofd ziet. Dat geldt te meer als, zoals hier het geval is, die consequenties aanzienlijke financiële gevolgen kunnen hebben. Het accountantskantoor kan zich er niet op beroepen dat het geen haalbare optie voor [geïntimeerde] was om al in 1996 met de fiscus af te rekenen. Een dergelijke beslissing is voorbehouden aan [geïntimeerde], en [geïntimeerde] dient de daarvoor noodzakelijke afweging zelf te kunnen maken op basis van alle daarvoor relevante informatie die het accountantskantoor hem in redelijkheid kon verstrekken. Hieronder valt in ieder geval ook de mededeling dat de landbouwvrijstelling in geval van verhuur zou komen te vervallen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2977c721d1a3fb6a4f06fa7390bcaae561bd41e3e99f38c49eeff92bc78f1028 | shasum -a 256