Alinea 72 Gerechtshof Leeuwarden 18 december 2012

10. Aan het hiervoor geformuleerde vergelijking tussen de feitelijke situatie en een fictieve situatie, ligt, wat dat laatste betreft, de veronderstelling ten grondslag dat [geïntimeerde] daadwerkelijk per 1996 met de fiscus zou hebben afgerekend als hij had geweten dat de landbouwvrijstelling bij verhuur zou eindigen. Dat wordt echter gemotiveerd bestreden: aan het slot van onderdeel 17 van de memorie van grieven merkt het accountantskantoor op dat het niet bespreken van de landbouwvrijstelling geen negatieve invloed heeft gehad op de keuzemogelijkheden van [geïntimeerde]. Gelet op de inleiding op de grieven begrijpt het hof dit verweer aldus, dat ten tijde van de adviesaanvraag duidelijk was dat [geïntimeerde] per 1996 óók niet met de fiscus zou hebben afgerekend als hij zich had gerealiseerd dat de landbouwvrijstelling bij verhuur zou vervallen, omdat hij zich die keuze eenvoudigweg niet kon veroorloven. Het accountantskantoor heeft dat aan de hand van berekeningen onderbouwd door te betogen (i) dat [geïntimeerde] in 1995 een stakingswinst van € 101.664,- zou hebben moeten betalen, (ii) dat hij dat op dat moment niet kon financieren zonder land te verkopen, (iii) maar dat hij geen land wenste te verkopen en (iv) dat verkoop van land bovendien in de weg zou hebben gestaan aan zijn voornemen om de bedrijfsvoering na verloop van zes jaar te hervatten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2977c721d1a3fb6a4f06fa7390bcaae561bd41e3e99f38c49eeff92bc78f1028 | shasum -a 256