Alinea 30 Gerechtshof 's-Gravenhage 21 februari 2003

5.3. De Inspecteur heeft, gelet op de inhoud van de gedingstukken, in het bijzonder de verslagen van de telefoontaps, waaronder gesprekken tussen belanghebbende en ene A, met de nrs. A-18, A-32, C-241 en 410 alsmede de geel gemarkeerde passages op de blz. 30 tot en met 37 van het stuk met kenmerk W23/92, houdende (een overzicht van) de processen-verbaal van verhoor van de verdachten A en B, en de geel gemarkeerde passage op pagina 2 van het vonnis van de Arrondissementsrechtbank te Q, parketnummer 00/00000/00, bezien in hun onderlinge verband en samenhang, voldoende aannemelijk gemaakt dat belanghebbende deze feitelijke beschikkingsmacht had. Bij de totstandkoming van dit oordeel heeft het Hof overwogen dat aannemelijk is dat belanghebbende in de onderwerpelijke periode meer dan sterk betrokken is geweest bij het reilen en zeilen van de in zijn schuur aanwezige illegale alcoholbranderij, ook wanneer deze in bedrijf was, en de aldaar aangetroffen hoeveelheden alcoholhoudende producten. Het Hof acht in dit verband voldoende aannemelijk gemaakt dat deze betrokkenheid veel verder gaat dan een enkele relatie als verhuurder en huurder ingevolge de verhuurovereenkomst. Het Hof acht, in samenhang daarmee, aannemelijk dat, zoals de Inspecteur heeft gesteld en ook uit de verschillende gedingstukken naar voren komt, A, voornoemd en ook meermalen genoemd in de even bedoelde processen-verbaal, niet alleen dezelfde persoon is als de huurder op papier van de schuur, C, maar ook degene is die verschillende malen telefonisch met belanghebbende heeft overlegd en afgestemd omtrent, naar het Hof eveneens voldoende aannemelijk acht, de in de schuur aanwezige accijnsgoederen alsmede de momenten waarop hij deze bij belanghebbende en met diens goedvinden kon komen ophalen. Voldoende aannemelijk is voorts in dit verband dat belanghebbende volledig op de hoogte was van het feit dat in zijn schuur een clandestiene alcoholbranderij was en van de momenten waarop alcoholhoudende producten na vervaardiging gereed waren voor transport naar elders. Naar 's-Hofs oordeel is in dezen ook voldoende aannemelijk dat belanghebbende in verband met de arbeidstijden en de productie binnen zijn bedrijf als (. . . ) de regie over de alcoholbranderij voerde en het niet onaannemelijk is dat hij besliste over de momenten waarop het transport plaatsvond. Het Hof acht, gelet op het voorgaande, voldoende aannemelijk gemaakt dat belanghebbende meermalen, voor, tijdens en na de productie van accijnsgoederen, in de als stokerij ingerichte schuur is geweest en daarbij behulpzaam is geweest. Gelet op de situatie ter plaatse, zoals deze blijkt uit de gedingstukken, is de schuur, waarin de stokerij was gesitueerd, normaal gesproken niet anders bereikbaar dan via de ingang van het tot het bedrijf van belanghebbende behorende gebouw met de zogenoemde (. . .)cellen. Gelet op al deze feiten en omstandigheden kan de conclusie niet anders zijn dan dat belanghebbende - al dan niet tezamen met anderen - de feitelijke beschikkingsmacht over de in de schuur aanwezige accijnsgoederen had. Daarbij heeft het Hof overwogen, ook gelet op de verhouding van belanghebbende met de boven genoemde huurder alsmede zijn positie van eigenaar van het gebouw, waarin de schuur is gesitueerd dan wel de goederen voorhanden waren, dat de feiten uitwijzen dat belanghebbende op basis van al dan niet stilzwijgende afspraken met deze huurder of de feitelijke producenten van de alcoholhoudende goederen ook over de onderwerpelijke alcoholproducten beschikte dan wel kon beschikken. In dit verband merkt het Hof op dat het enkele feit dat belanghebbende niet over de sleutel van de ruimte beschikt hieraan niet, althans onvoldoende afdoet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e52308cd60a291a596b3043e011d19567da4a477e4aad3b100a92a0d922ebf58 | shasum -a 256