Alinea 212 Gerechtshof 's-Gravenhage 27 mei 2004

13.1 De Verzekeringskamer heeft aangevoerd dat de Stichting niet-ontvankelijk is in haar hoedanigheid als cessionaris van de 11 polishouders, omdat de aktes van cessie ontbreken en de vereiste mededeling aan de Verzekeringskamer en de Staat niet heeft plaatsgevonden. De Stichting heeft bij repliek brieven van de 11 polishouders in het geding gebracht die naar haar mening als uittreksels in de zin van art. 3:94 lid 3 BW kunnen gelden. De Verzekeringskamer heeft vervolgens erkend dat de 11 polishouders hun eventuele aanspraken jegens de Verzekeringskamer aan de Stichting hebben overgedragen, maar voert aan dat de Stichting toch niet-ontvankelijk is in haar vordering als cessionaris, omdat de overdracht eerst na aanvang van de procedure heeft plaatsgevonden, namelijk toen de Verzekeringskamer uit productie 1 bij conclusie van eis (in het geding gebracht op 11 augustus 1998) duidelijk werd welke elf polishouders welke aanspraken hadden overgedragen aan de Stichting. Het verweer van de Verzekeringskamer faalt. De Stichting, die tevens optreedt op basis van art. 3:305a BW en vanaf de aanvang van deze procedure te kennen heeft gegeven mede op te treden als cessionaris van vorderingen van 11 polishouders, is ook in haar hoedanigheid van cessionaris ontvankelijk, ook al zijn de vorderingen aan haar niet voor de aanvang van de procedure maar enige tijd later overgedragen. Anders dan de Verzekeringskamer meent, volgt dit wel degelijk uit HR 2 december 1994, NJ 1996,246.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b9542e17600f2996154abf1f68226cc57178c541a83d20b2bd27cf91e407b076 | shasum -a 256