Alinea 40 Gerechtshof 's-Gravenhage 7 mei 2004

4.2 Gelet op de stellingname van partijen over en weer acht het hof komen vast te staan, dat [appellant] door [de leidinggevende] in het telefoongesprek van 10 maart 2002, waarin [appellant] vroeg of hij die nacht vrij kon krijgen in verband met tandartsbezoek op 11 maart 2002, is meegedeeld dat hij geen vrij kreeg alsmede, dat [appellant] zich daarna in een telefoongesprek op 10 maart 2002 bij [de voorman] van ISS heeft ziek gemeld. Het hof begrijpt de stellingname van ISS aldus, dat de ziekmelding van [appellant] slechts uit kwaadheid was, althans slechts verband hield met de weigering om de nacht vrij te krijgen en dat die ziekmelding derhalve voor haar niet acceptabel was. In de stellingname van [appellant] was die ziekmelding “niet enkel uit kwaadheid” (pagina 4 en 5 memorie van grieven). Naar het oordeel van het hof mocht ISS, gelet op het feit dat [appellant] zich na het telefoongesprek met [de leidinggevende] kort daarop, nog diezelfde avond, bij [zijn voorman] ziek meldde, zich ook op het standpunt stellen dat de ziekmelding van [appellant] (vooralsnog) voor haar niet acceptabel was en van [appellant] nadere inlichtingen omtrent de reden(en) van diens verzuim verlangen. Uit de in rechtsoverwegingen 1.4 tot en met 1.7 en rechtsoverweging 1.9 vermelde feiten en omstandigheden volgt voorts dat [appellant] kon en moest begrijpen dat ISS zijn wegblijven van het werk niet accepteerde en hem noch op 10 maart 2002, noch nadien als arbeidsongeschikt beschouwde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09a4591b3bfaacefc28ff7d77c34a522bdbb170ff7d011788b83f5cda7e9fe43 | shasum -a 256