Alinea 44 Gerechtshof 's-Gravenhage 27 april 2007

Het overgrote deel van de ontnemingsvordering betreft ontneming van voordeel uit, naar het hof aannemelijk acht, Opiumwetovertredingen en kan, zoals hiervoor is overwogen, niet meer worden toegewezen. Ook als, anders dan hiervoor overwogen, dat nog zou kunnen, ziet het hof de lange duur sinds dat voordeel is behaald als beletsel om nu nog voordeel uit de Opiumwet-overtredingen te ontnemen. Dat voordeel is immers behaald met gedoogde, zowel in de ogen van de wetgever als naar algemene opvatting toen als licht opgevatte feiten. Overigens schat het hof dit deel van het voordeel veel lager dan de advocaat-generaal, die zich deels laat leiden door niet meer dan de raming van dat voordeel door een concurrent. Ook de afdracht, volgens de advocaat-generaal uit afpersing, door een winkelier aan de Dijkstraat 24 komt niet voor ontneming in aanmerking. De veroordeelde is terzake, anders dan de advocaat-generaal aanvankelijk stelde, wel vervolgd, maar het openbaar ministerie heeft dit onderdeel van de telastelegging destijds laten vallen. Wel aannemelijk is dat van die winkelier geld is geëist, maar niet dat de winkelier heeft betaald onder druk van concrete bedreiging of van geweld. Een medeverdachte is hiervan vrijgesproken. Het hof ziet geen goede grond om deze afdracht te ontnemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f409dbf5c6e78d1c4e9172215c56a8b7b3f493810191ab83da905479bb598b28 | shasum -a 256