Alinea 232 Gerechtshof 's-Gravenhage 16 maart 2010

23. Volgens [B] moet de hierboven genoemde publicatie nr. 49d van [S] afkomstig zijn, omdat [S] als betrokkene (als enige) een kopie van de tekst van zijn strafrechtelijke aangifte tegen [B] moet hebben ontvangen. Ten aanzien van de publicatie nr. 49j stelt [B] dat alleen [S], als aangever van [B], de aanstichter kan zijn geweest van het plaatsen van die tekst. Dit betoog wordt door het hof verworpen. [B] heeft niet aannemelijk gemaakt dat alleen [S] destijds beschikte over een exemplaar van de tekst van de bedoelde aangifte, en evenmin dat [S] (zelf) deze tekst ter publicatie beschikbaar heeft gesteld. Het bewijsaanbod van [B] is onvoldoende concreet en niet nader gespecificeerd en voldoet daarmee niet aan de in hoger beroep aan zulk een aanbod te stellen eisen, reden waarom het hof dit aanbod passeert. Overigens leest het hof in de tekst van deze aangifte geen passages waarvan de bewoordingen en uitlatingen zodanig diffamerend dan wel grievend zijn dat zij, alle feiten en omstandigheden tot op het moment van deze publicatie in aanmerking genomen, niet gepubliceerd hadden mogen worden, zodat in het midden kan blijven wie deze tekst openbaar heeft gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/722dfb133753c6eba017e5fe4d1ae0bce9d90772deb112ba4df8954bec93fb10 | shasum -a 256