Alinea 33 Gerechtshof 's-Gravenhage 22 augustus 2011

2.4 Arbiters hebben in hun vonnis van 15 juli 2008 uitvoerig gemotiveerd waarom zij, op grond van omstandigheden die hen na de vonnissen van 11 oktober 2004 en 30 maart 2005 zijn gebleken, van oordeel zijn dat het “onmogelijk en onwenselijk” is dat partijen naast elkaar bedrijven uitoefenen. Zij leiden deze onmogelijkheid en onwenselijkheid af uit het feit dat zij zeven keer een beslissing bij wege van voorlopige voorziening hebben moeten geven en dat partijen niet in staat zijn gebleken betrekkelijk alledaagse afspraken met elkaar te maken. Anders dan [appellant] veronderstelt is tegen deze achtergrond niet van belang wie in de kort gedingvonnissen in het gelijk is gesteld. Het gaat er om dat partijen over de alledaagse zaken die daarin veelal aan de orde waren kennelijk geen afspraken konden maken, zodat een voorlopige voorziening moest worden gevraagd. Evenmin is van belang dat arbiters reeds vanaf de aanvang van de procedure wisten dat de verhouding tussen partijen was verstoord. Zoals arbiters in hun vonnis van 15 juli 2008 hebben uiteengezet was hen wel bekend dat de slechte verstandhouding tussen partijen een (vruchtbare) samenwerking onmogelijk maakte, maar is eerst tijdens de loop van het geding gebleken dat zelfs een exploitatie van twee bedrijven als buren naast elkaar ongetwijfeld nieuwe geschilpunten en confrontaties zou opleveren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f781b4f0d42657c6739b3ad1e687e54e615166b22e927815cc7c757b92bbe1e0 | shasum -a 256