Alinea 115 Gerechtshof 's-Gravenhage 3 april 2012

Het hof is van oordeel dat Eternit reeds vóór het verstrijken van de verjaringstermijn rekening had behoren te houden met de mogelijkheid dat zij voor de schade aansprakelijk zou zijn, omdat in die periode (in de jaren tachtig en negentig) de gevaren van asbest, ook voor het ontstaan van mesotheliomen bij haar als internationaal opererend asbestproducent bekend mogen worden verondersteld. Dat zij nog niet concreet wist dat een zaak als de onderhavige zou gaan spelen, waarbij zij wordt aangesproken tot vergoeding van schade door de werknemer van een derde, is onvoldoende om dit gezichtspunt in het voordeel van Eternit uit te leggen. Zodra zij immers redelijkerwijs rekening kan houden met de mogelijkheid van aansprakelijkheid als asbestproducent, kan zij ook maatregelen nemen om zich daartegen te verweren. Daarbij komt dat de stelling van Eternit dat zij in 2003 voor het eerst is aangesproken tot vergoeding van schade als gevolg van het ontstaan van een asbestziekte, die het gevolg zou zijn van blootstelling aan stof uit haar asbestcementproduct niet kan worden gevolgd, gelet op het door haar zelf overgelegde deskundigenrapport18 dat bevolen is bij vonnis van 24 april 1997 in de zaken van de erven […] en […] tegen Eternit, waarbij voorwerp van onderzoek was of werknemers bij Eternit blootgesteld zijn geweest aan het gevaar van inademen van een zodanige hoeveelheid asbeststofdeeltjes dat zij als gevolg daarvan mesothelioom hebben opgelopen. 19.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/367d42bba94a749f78588e0053f1a5c72d80c5950712c77bfa98157798c2c568 | shasum -a 256