Alinea 79 Gerechtshof 's-Gravenhage 23 oktober 2012

18 Ten pleidooie in hoger beroep hebben SBOH c.s. nog betoogd dat bovengenoemd uitgangspunt in strijd is met artikel 8 van het EVRM en met artikel 1 van het eerste Protocol daarbij. Zij hebben daarbij verwezen naar een door hen overgelegde uitspraak van het EHRM van 12 juni 2012 (zaken 13221/08 en 2139/10). Naar het oordeel van het hof gaat dat beroep niet op. Deze zaken betreffen beroepen van grondeigenaars, gericht op de onverbindendheid van Noorse wetgeving die hun geen enkel recht toekent op de waardestijging van de grond gedurende de looptijd van een erfpachtcontract bij verlenging daarvan na afloop van de contractstermijn. De eigenaars zijn door het hof in het gelijk gesteld, omdat de Noorse wetgever de grens van een "fair balance" had overschreden. Uit de enkele omstandigheid dat het EHRM blijkens zijn overwegingen aangeeft dat acht moet worden geslagen op de ongelijke posities van zittende erfpachter en eigenaar bij verlenging of heruitgifte, kan slechts worden afgeleid dat het EHRM als uitgangspunt neemt dat moet worden uitgegaan van een evenwichtige toedeling van de waardestijging bij verlenging van het contract. Dienovereenkomstig zal het hof, zoals hierboven al is overwogen, toetsen of het Hoogheemraadschap voldoende rekening heeft gehouden met de belangen van de zittende opstalhouders. De door SBOH c.s. aangehaalde overweging 117, inhoudende dat de eigenaars niet mochten verwachten dat zij de partij zouden zijn die profiteert van de waardestijging, is (zoals zijdens het Hoogheemraadschap terecht is opgemerkt) een weergave van het standpunt van de Noorse regering en vormt geen onderdeel van de beoordeling door het EHRM.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8d2cfd32bd1a9f622ad5a1efa1707ec50ce2ca594f8a906aa51c4165036426ae | shasum -a 256