Alinea 80 Gerechtshof 's-Gravenhage 18 december 2012

5.1.6 Wilton-Fijenoord heeft erop gewezen dat het heel goed mogelijk is, gelet op het 25- jarige arbeidsverleden van [de oud-werknemer] als plaatwerker voor koppelbazen in de Botlek, zoals vermeld in het 'Rapport inzake arbeidshistorisch onderzoek en blootstelling aan asbest' van het IAS (prod. 4 bij inl. dagvaarding), dat [de oud-werknemer] elders aan asbest is blootgesteld. Daarbij wijst Wilton-Fijenoord erop dat [de oud-werknemer] eerst 44 jaar na einde dienstverband ziek geworden is, terwijl de maximale latentietijd van mesothelioom 50 jaar bedraagt. Dat maakt het heel aannemelijk dat [de oud-werknemer] niet bij Wilton-Fijenoord maar elders met asbest besmet is geraak, aldus Wilton-Fijenoord. [geïntimeerde] heeft, onder verwijzing naar de verklaring van [de oud-werknemer] in het IAS-rapport, ontkend dat hij elders aan asbest blootgesteld is. Voor de beoordeling van dit verweer dient eerst vastgesteld te worden dat Wilton-Fijenoord aansprakelijk is (waarbij het niet van belang is dat dat wordt aangenomen omdat zij dat bij monde van Allianz heeft erkend of het hof tot dat oordeel komt in het kader van de behandeling van de grieven 2 en 3). [geïntimeerde] beroept zich terecht op artikel 6:99 BW. Ten onrechte voert Wilton-Fijenoord aan dat bijna de gehele latentietijd was verstreken. Er (aldus) vanuit gaande dat de gehele schade door (twee) verschillende gebeurtenissen kan zijn veroorzaakt maar niet vaststaat door welke gebeurtenis, ligt het op de weg van Wilton-Fijenoord te bewijzen dat de schade niet door haar is veroorzaakt, bij gebreke waarvan zij deze dient te vergoeden. Een daartoe strekkend, gespecificeerd bewijsaanbod heeft het hof niet gelezen in de stukken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/178e49ce61baceb066bc149bb1821e067979c9142c3406ab75a820dd14549245 | shasum -a 256