Onder 4.3. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 15 april 2016

De mogelijkheid om op grond van artikel 26a, tweede lid, van de AWR beroep in te stellen, heeft naar het oordeel van de rechtbank uitsluitend betrekking op belanghebbenden die op grond van artikel 26a, eerste lid, van de AWR niet als belanghebbende aangemerkt hadden kunnen worden, maar van wie inkomens- of vermogensbestanddelen zijn begrepen in het voorwerp van de belasting van een ander. Uit de memorie van toelichting (Memorie van Toelichting, Tweede Kamer, vergaderjaar 1991-1992, 22 491, nr. 3) blijkt dat het tweede lid ziet op de gevallen waarin inkomensbestanddelen van bijvoorbeeld een minstverdienende echtgenoot of minderjarige kinderen worden toegerekend aan de meestverdienende echtgenoot of ouder. Met het tweede lid wordt een rechtsingang geopend voor bijvoorbeeld de minstverdienende echtgenoot om beroep in te stellen tegen de aanslag inkomstenbelasting van de meestverdienende echtgenoot. Naar de rechtbank begrijpt betekent dit dat de persoon van wie een inkomensbestanddeel in de aanslag van de echtgenoot is begrepen, tegen de aanslag van die echtgenoot een rechtsingang heeft. Op deze wijze kan iemand zelfstandig een rechtsmiddel aanwenden tegen een aanslag van een ander, die hem of haar wel aangaat, zonder daarvoor afhankelijk te zijn van die ander. In het onderhavige beroep is dit echter niet het geval. Belanghebbende kan immers op grond van artikel 26a, eerste lid, van de AWR, zelf namens [naam] in rechte optreden. Hij kan naar het oordeel van de rechtbank dan ook niet als privépersoon op grond van artikel 26a, tweede lid, van de AWR beroep instellen inzake de naheffingsaanslag opgelegd aan [naam] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f15323ef554deeaa1df5df226c1aa3be78da67d7a4f8c60014e36ee368aef0f5 | shasum -a 256