Alinea 78 Gerechtshof 's-Hertogenbosch 10 maart 2016

Met betrekking tot het tijdsverloop is het hof van oordeel dat er bij de behandeling van de strafzaak in hoger beroep sprake is van schending van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 EVRM. Naar het oordeel van het hof is het relatief lange tijdsverloop van de behandeling in eerste aanleg gerechtvaardigd door de complexiteit van de zaak en het nader onderzoek dat in eerste aanleg is gedaan. Verdachte heeft op 25 april 2013 hoger beroep ingesteld. Het dossier is binnengekomen bij het hof op 31 mei 2013. Op 24 juni 2014 heeft de eerste (regie)zitting plaatsgevonden, bij welke gelegenheid alle onderzoekswensen van de verdediging zijn afgewezen. De zaak was op dat moment gereed voor inhoudelijke behandeling. Zonder kenbare reden heeft het echter nog een jaar geduurd voordat de zaak opnieuw op zitting is gebracht. Op de terechtzitting van 2 juli 2015 is vervolgens door de verdediging om aanhouding verzocht, welk verzoek werd toegewezen. Daarna heeft het wederom lang geduurd tot aan de zitting van 25 februari 2016. Hoewel de aanhouding op 2 juli 2015 op conto van de verdediging komt is het hof van oordeel dat, bij een normale planning van de zittingen de zaak binnen de gebruikelijke termijn van 24 maanden na het instellen van hoger beroep had kunnen worden afgedaan. Nu het hof 11 maanden later arrest wijst, is het van oordeel dat de redelijke termijn van berechting in hoger beroep is overschreden. Nu het hof in navolging van de advocaat-generaal al in verregaande mate rekening houdt met de achtergronden van het delict en de verstreken tijd, is het hof van oordeel dat kan worden volstaan met de enkele constatering daarvan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b4cf3dfcb76e6c01d6fa3a744eab1abf9e63eda3b547445f399057a20d2a9a0e | shasum -a 256