Onder 3.5.17. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 3 mei 2016

In reactie op de grieven 4 en 5 bestrijdt [geïntimeerde] dat zij in eerste aanleg zou hebben erkend dat de regelingen zijn komen te vervallen. Verder stelt zij zich op het standpunt dat het op de weg van Hoist/haar gemachtigde had geleden om de kantonrechter in het exploot mededeling te doen van de beëindiging van de getroffen betalingsregelingen en de met talrijke extra kostenconsequenties belaste beslissing te motiveren om over te gaan tot invordering in rechte. Nu die motivering ontbreekt, dient de kantonrechter volgens [geïntimeerde] uit te gaan van het ontbreken van opeisbaarheid per 6 mei 2014, althans van strijdigheid van invordering met de norm van artikel 6:248 lid 2 BW. In de visie van [geïntimeerde] is het entameren van een rechterlijke procedure in de gegeven omstandigheden – zij heeft zeer consequent altijd betaald en heeft ook altijd direct laten weten wanneer het niet meer lukte om een betalingsregeling na te komen en deed dan direct een voorstel van een nieuwe betalingsregeling – en in het licht van het door [geïntimeerde] bepleite overzichtelijke betalingsuitstel naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar. Verder is [geïntimeerde] primair van mening dat Hoist al bij de inleidende dagvaarding had dienen aan te geven dat de laatste betalingsregeling is vervallen en subsidiair dat zij de deurwaarder altijd volledig op de hoogte heeft gehouden van haar financiële situatie en er voldoende bewijs was dat niet, of slechts gedeeltelijk, kon worden betaald. Tot slot betwist [geïntimeerde] dat zij de brieven van 24 maart 2014 en 4 april 2014, die niet aangetekend zijn verstuurd, heeft ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/498d71d24f72a30375279d7a84ea7251dab250f50cc4e72de4af916e7440b2c6 | shasum -a 256