Onder 6.8. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 26 januari 2016

BPF heeft in haar akte van 29 september 2015 haar eis ter zake de gevorderde wettelijke (handels)rente gewijzigd. [geïntimeerde] heeft zich in zijn antwoordakte wederom verzet tegen toewijzing van wettelijke (handels)rente. Het hof heeft over de verschuldigdheid daarvan echter al een bindende eindbeslissing gegeven in genoemd tussenarrest. In beginsel is het hof hieraan in het verdere verloop van het geding gebonden. Deze gebondenheid geldt echter niet onverkort. De eisen van de goede procesorde brengen immers tevens mee dat de rechter aan wie is gebleken dat een eerdere door hem gegeven, maar niet in een einduitspraak vervatte eindbeslissing berust op een onjuiste juridische of feitelijke grondslag, bevoegd is om, nadat partijen de gelegenheid hebben gekregen zich dienaangaande uit te laten, over te gaan tot heroverweging van die eindbeslissing, teneinde te voorkomen dat hij op een ondeugdelijke grondslag een einduitspraak zou doen. [geïntimeerde] heeft wel aangevoerd waarom hij het niet eens is met toewijzing van (een bedrag gelijk aan) wettelijke (handels)rente, maar hij heeft niet aangevoerd dat of waarom het hof op deze bindende eindbeslissing zou moeten of kunnen terugkomen, zodat het hof bij die beslissing blijft. Waarom de rente pas een half jaar later dan de dag waarop deze verschuldigd is geworden zou kunnen worden toegewezen, is het hof overigens evenmin duidelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/63e6c2eebe9bbe9d2620b57fa3bdc9b966391272843eb1a440e0fb6b1174a9fa | shasum -a 256