Onder 2.1. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 19 mei 2016

Bij gelegenheid van de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft [appellant 2] benadrukt dat de bijheffing van 12 februari 2014 niet terstond bij hem bekend was. Hiertoe heeft hij immers noch van het hof, noch van het Landelijk Dienstencentrum voor de Rechtspraak (LDCR) enig schrijven mogen ontvangen. Desgevraagd geeft [appellant 2] voorts te kennen dat hij zijn stelling dat de Griffier het verweerschrift te laat heeft ingediend wenst in te trekken. Voorts stelt [appellant 2] dat er in onderhavige zaak niet louter sprake is van een bijheffing, maar dat gelijktijdig met de bijheffing ook de heffingsgrondslag is veranderd. Was aanvankelijk het griffierecht voor natuurlijke personen in rekening gebracht, na de bijheffing hanteerde de Griffier bij zijn berekening het griffierecht voor niet natuurlijk personen. [appellant 2] acht de Griffier wel bevoegd tot het bijheffen van griffierecht, maar is van mening dat de heffingsgrondslag in een dermate laat stadium is veranderd zoals in onderhavige zaak het geval is gebleken, voor zowel rechtzoekenden als justitiabelen te veel rechtsonzekerheid met zich meebrengt. Tot slot geeft [appellant 2] aan zijn stelling dat thans ten onrechte bij het berekenen van het griffierecht wordt uitgegaan van het griffierecht voor niet natuurlijke personen te willen handhaven. [appellant 2] is immers van mening dat de reparatiewet van 1 april 2013, waarbij het woord “rechtspersonen” is vervangen door het woord “niet-natuurlijke personen” pas op 1 april 2015 materiële werking kreeg, Voorheen was er nog sprake van een strikte scheiding tussen natuurlijke en rechtspersonen en een vennootschap onder firma is geen rechtspersoon.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be2c8708c61be52d7b52ff54374c55c794a5ed07b8287ed376dad6f4665ac9ac | shasum -a 256