Onder 2.6. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 19 mei 2016

Vast staat evenwel ook, temeer nu zulks bij gelegenheid van de mondelinge behandeling in hoger beroep ook door de Griffier is bevestigd, dat [appellant 2] eerst geruime tijd na de bijheffing van het griffierecht op 12 februari 2014 van dit feit op de hoogte kon zijn. Niet alleen is [appellant 2] noch door de Griffier, noch door het LDCR middels een brief dan wel anderszins van deze bijheffing in kennis gesteld, vanwege interne systeem- en/of procedurefouten bij het LDCR was deze bijheffing geruime tijd voor [appellant 2] ook niet zichtbaar in het roljournaal. Mede gelet op een uitspraak van de Hoge Raad van 26 februari 1993 (ECLI:NL:HR:1993:ZC0892) is het hof in dit specifieke geval dan ook van oordeel dat het rechtszekerheidsbeginsel grenzen stelt aan de bevoegdheden van de Griffier. Dit beginsel brengt met zich mee dat [appellant 2] ervan uit mocht gaan dat de Griffier, op het moment dat hij het griffierecht berekende en vaststelde, beschikte over alle, voor een juiste berekening daarvan vereiste gegevens. [appellant 2] mocht deze heffing is beginsel dan ook als zijnde definitief beschouwen en er daarbij op vertrouwen dat er, zolang er zich geen nieuwe omstandigheden zouden voordoen, geen bijheffing zou plaatsvinden. Het hof overweegt hierbij nadrukkelijk dat het bovendien ongeveer anderhalf jaar heeft geduurd voordat [appellant 2] van de betreffende bijheffing op de hoogte kon zijn nu hij hieromtrent noch door de Griffier, noch door het LDCR en noch via het roljournaal (tijdig) in kennis was gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be2c8708c61be52d7b52ff54374c55c794a5ed07b8287ed376dad6f4665ac9ac | shasum -a 256