Onder 3.7.2. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 2 februari 2016

Hotel is op 11 november 2014 failliet verklaard. De namens haar uitgebrachte appeldagvaarding dateert van 3 december 2014. Anders dan de curator (in zijn beide hoedanigheden) stelt, is het hof voorshands van oordeel dat het inmiddels gefailleerde Hotel - (mede)eiseres in eerste aanleg – wel zelf hoger beroep mag instellen (nog steeds uitgaande dus van een deugdelijke opdracht daartoe aan mrs. Crucq en Bongaerts). Uit het arrest van de Hoge Raad van 18 november 1983, ECLI:NL:HR:1983:AG4693 (NJ 1984, 256) vloeit voort dat als door de latere failliet een rechtsvordering is in gesteld en ná het vonnis in eerste aanleg zijn faillissement wordt uitgesproken, (behalve de curator) ook de failliet zelf een rechtsmiddel kan instellen tegen dat vonnis, maar dat de wederpartij dan om schorsing kan vragen om de curator tot overneming van het geding op te roepen. Die wederpartij moet in dezelfde positie komen als dat art. 27 Fw hem zou geven. Dat de gefailleerde zelf in hoger beroep komt, heeft dus niet tot gevolg dat hij in dat beroep niet ontvankelijk moet worden verklaard.3.7.3. Het voorgaande betekent dat de wederpartij van het failliete Hotel (in dit geval de curator/Brasserie en de curator/Crescendo), nadat Hotel zelf in hoger beroep kwam, aan het hof schorsing van het geding had moeten verzoeken teneinde de curator van Hotel (de curator/Hotel) tot overneming van het geding in hoger beroep op te roepen. Wanneer de curator/Hotel de zaak vervolgens niet zou hebben overgenomen, hadden de curator/Brasserie en de curator/Crescendo ontslag van instantie kunnen vragen. Dat de drie genoemde curatoren steeds dezelfde natuurlijke persoon zijn (mr. P.R. Dekker), doet er niet aan af dat mr. Dekker procestechnisch in verschillende hoedanigheden in deze procedure betrokken is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a272ca2528373963a23efb8592268eb188b325fd5de14f0a0b13fb290d0dd8ac | shasum -a 256