Onder 3.8 Gerechtshof 's-Hertogenbosch 2 augustus 2016

Het hof overweegt als volgt. Gelet op hetgeen is overwogen in rechtsoverweging 3.6 staat vast dat sprake is van een tekortkoming van [Advocaten] c.s. in haar advisering. Daarmee staat evenwel nog niet vast dat deze tekortkoming ertoe heeft geleid dat [appellant] een ongunstiger huurovereenkomst heeft gesloten dan wanneer [Advocaten] c.s. hem wel goed had geadviseerd. Beide partijen hebben met betrekking tot die vraag stellingen betrokken waarvoor wat te zeggen valt, maar noch de stellingen van [Advocaten] c.s., noch de stellingen van [appellant] wat dit betreft zijn zo evident dat moet worden aangenomen dat de huurovereenkomst na een juist advies wel respectievelijk niet zonder [appellant] in privé, maar overigens op gelijke voorwaarden gesloten zou zijn. Het is derhalve onzeker of de tekortkoming van [Advocaten] c.s. heeft geleid tot grotere schade, bestaande in een gebondenheid van [appellant] in privé jegens de verhuurder, dan bij uitblijven van de tekortkoming het geval zou zijn geweest. Wel staat vast dat [appellant] de kans op een betere uitkomst is onthouden door de tekortkoming van [Advocaten] c.s. Het gaat hier derhalve om de vraag of een op zich vaststaande tekortkoming schade heeft veroorzaakt, waarbij die onzekerheid haar grond vindt in de omstandigheid dat niet kan worden vastgesteld of en in hoeverre in de hypothetische situatie dat de tekortkoming achterwege zou zijn gebleven, de kans op een gunstiger overeenkomst zich in werkelijkheid ook zou hebben gerealiseerd (vgl. HR 21 december 2012, NJ 2013/237). Voor dit soort gevallen heeft de Hoge Raad geoordeeld dat de rechter de schade moet vaststellen door het aan schadevergoeding toewijsbare bedrag te schatten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4df4e6530d781b3c898e89df36f6e0ef8f01b050d0049afec371c474b0ac5cb1 | shasum -a 256