Onder 3.6.1. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 9 augustus 2016

[neuroloog 2] schrijft dat [appellant] bij het ongeval een ernstige contusio cerebri links frontaal opliep (p. 56), dat de diagnose luidt: status na contusio cerebri met fractuur van het os temporale met posttraumatische cognitieve en emotionele klachten en traumatische gehoorschade rechts (p. 61) en spreekt voorts over “ de bekende medische causaliteit tussen emotionele en gedragsstoornissen en een frontale contusio cerebri ” (p. 68). Niettemin concludeert hij dat de toename van de in 2008 ontstane klachten niet op zijn vakgebied kan worden verklaard. En op grond daarvan neemt [neuroloog 2] aan dat de toename van de klachten ook zonder ongeval zou zijn opgetreden, maar niet door neurologische of ongevalsgerelateerde factoren zou worden veroorzaakt (p. 67). Deze redenering en motivering is volgens [appellant] innerlijk tegenstrijdig. Verder is het rapport tegenstrijdig en niet logisch, waar [neuroloog 2] ten aanzien van een onderkenning in psychologische en neuropsychologische rapportages van een relatie tussen de klachten/stoornissen en het hersenletsel stelt dat hij als neuroloog daar geen oordeel over kan geven, en ten aanzien van een ontkenning van die relatie kennelijk meent dat hij daar als neuroloog wel een oordeel over kan geven alsmede over de bevindingen en conclusies van [neuropsycholoog 2] . De motivering van [neuroloog 2] is ondeugdelijk en inconsistent en suggereert een gebrek aan onafhankelijkheid dan wel een zekere vooringenomenheid die een deskundige diskwalificeert, aldus [appellant] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a392fa12aeb5c56fe151ab70da88a2acd7f675412558a3e4e45d6c70f9544de7 | shasum -a 256