Onder 3.9.2. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 2 februari 2017

Vast staat, temeer nu zij zulks bij gelegenheid van de mondelinge behandeling in hoger beroep ook nadrukkelijk en bij herhaling heeft erkend, dat [appellante] kampt met een aanzienlijke psychosociale problematiek. [appellante] heeft hiervoor aanvankelijk ook hulp bij het RIAGG gezocht, maar dit traject reeds na het intakegesprek uit eigen beweging afgebroken. Daarbij verklaart [appellante] ten aanzien van haar motivatie om haar behandelingstraject bij het RIAGG niet door te zetten ook wisselend. Immers, blijkens het schrijven van het RIAGG aan de toenmalige huisarts van [appellante] d.d. 26 november 2015 heeft [appellante] daar aangegeven dat er vooral praktische redenen als beperkte financiën en gebrek aan vervoer aan haar beslissing ten grondslag zouden hebben gelegen, maar bij gelegenheid van de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft [appellante] gesteld dat er vooral sprake was van het ontbreken van een “klik” tussen haar en haar beoogde behandelaar. Hoe dan ook, vervolgens heeft [appellante] zich in elk geval geen enkele moeite meer getroost om elders op zoek te gaan naar een ander hulpverleningstraject. Daarbij is het hof bovendien van oordeel dat niet is gebleken dat deze geconstateerde tekortkoming [appellante] niet kan worden toegerekend als bedoeld in artikel 354 lid 1 Fw noch dat er sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 354 lid 2 Fw.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4ea35f4bfd6e7da3774654e59bfd203b5336136cee44afd2fd96aa8729ccfa17 | shasum -a 256