Onder 4.4 Gerechtshof 's-Hertogenbosch 14 februari 2017

In de appeldagvaarding heeft Achmea slechts vermeld dat zij hoger beroep wenst in te stellen tegen het tussenvonnis van 20 maart 2013 en het eindvonnis van 19 maart 2014. Deze mededeling in de appeldagvaarding laat echter onverlet dat Achmea ook nog mag grieven tegen overwegingen in andere tussenvonnissen. In het algemeen heeft een appellant die in zijn appeldagvaarding niet tevens de vernietiging heeft gevorderd van één of meer van de aan het eindvonnis voorafgaande tussenvonnissen, de vrijheid om bij de nadere omlijning van zijn hoger beroep in zijn memorie van grieven ook grieven te richten tegen beslissingen in deze voorafgaande tussenvonnissen, indien deze nog niet in een eerder appel door hem zijn bestreden en voor zover zij niet, doordat daarin aan enig deel van het gevorderde door een uitdrukkelijk dictum een einde is gemaakt, tevens een eindvonnis zijn (zie bv. HR 26 oktober 2001, NJ 2001, 665). Dit betekent dat voor zover één of meer grieven van Achmea zich mede richten tegen overwegingen in het tussenvonnis van 19 december 2012, een tussenvonnis waarin niet aan enig deel van het gevorderde door een uitdrukkelijk dictum een einde is gemaakt, die grieven inhoudelijk beoordeeld moeten worden. De door de rechtbank in dat tussenvonnis gegeven oordelen hebben, anders dan [geïntimeerde] in onder meer nr. 5 en nr. 11 van haar memorie van antwoord heeft aangevoerd, geen gezag van gewijsde tussen partijen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2eb8a65b158827324446f3abdc14a01025bd45b7b6d402761bc4eea59f47c627 | shasum -a 256