Onder 3.7.11. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 5 juni 2018

Al het voorgaande tezamen genomen leidt het hof tot het oordeel dat de grieven I-XII en XV slagen, in die zin dat daarmee op goede gronden wordt aangevoerd dat de rechtbank het beroep op dwaling door de franchisenemers ten onrechte heeft gehonoreerd en de franchiseovereenkomsten op die grond heeft vernietigd. Het hof zal het vonnis waarvan beroep in zoverre vernietigen en de vordering onder 3., voor zover op dwaling gebaseerd, alsnog afwijzen. Gelet op het voorgaande staat tevens vast dat de op dwaling gebaseerde buitengerechtelijke vernietigingsverklaringen van de franchisenemers niet het beoogde effect hebben gehad en dat tegen de hierna te behandelen vorderingen van [appellant 2] c.s. niet met succes het verweer kan worden gevoerd dat de franchiseovereenkomsten zijn gesloten onder invloed van dwaling en dat zij deswege zijn (of moeten worden) vernietigd. Het voorgaande geldt ook voor het beroep op bedrog, dat niet wordt aangedaan in verband met [geïntimeerde 5] en dat voor het overige eveneens onvoldoende is onderbouwd. Het hof verwijst in dit verband naar hetgeen in het voorgaande werd overwogen in verband met het beroep op verjaring/verval en in verband met de verweren onder (1) en (3)-(4), dat ook relevant is in verband met het beroep op bedrog. Dat het beroep op dwaling en op bedrog wordt verworpen, betekent dat geen grond bestaat om te oordelen dat [appellante 1] , in verband met de wijze waarop zij de franchiseovereenkomsten met de franchisenemers heeft gesloten, jegens hen onrechtmatig heeft gehandeld. Dit betekent dat ook de tegen dit oordeel van de rechtbank berichte grieven XIV en XV (gedeeltelijk) slagen. Het hof zal het vonnis waarvan beroep in zoverre vernietigen en de vordering onder 5. alsnog afwijzen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef167f0baa0aa85e008be6a099dd27115955a0fc7d4efe5e3d2da27d15525e53 | shasum -a 256