Onder 4.6. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 9 november 2018

In het onderhavige geval zijn de brief van 5 september 2016, waarin de termijn voor het beslissen op bezwaar wordt verdaagd, en de brief van 28 september 2016, inhoudende de afwijzende beslissing op het verzoek om een dwangsom geadresseerd aan belanghebbende. De omstandigheid dat per post verzonden stukken in de regel op het daarop vermelde adres van de geadresseerde worden bezorgd of aangeboden, rechtvaardigt het vermoeden van ontvangst of aanbieding op dat adres. Gesteld noch gebleken is dat deze aan belanghebbende geadresseerde brieven niet door haar zijn ontvangen. De gemachtigde van belanghebbende heeft slechts verklaard dat hij zelf pas voor het eerst in de beroepsprocedure kennis heeft genomen van de brieven van 5 en 28 september 2016. Gelet op het vorenstaande moet worden aangenomen dat de brieven van 5 en 28 september 2016 belanghebbende wel hebben bereikt, maar de gemachtigde niet, omdat belanghebbende deze brieven niet onverwijld aan haar gemachtigde heeft overgelegd. Dit houdt in dat belanghebbende kennis had kunnen nemen van de verdaging van de termijn voor het beslissen op bezwaar en van de beslissing op het verzoek om een dwangsom. Dat deze stukken in strijd met het bepaalde in artikel 6:17 van de Awb niet zijn gezonden aan de gemachtigde doet daaraan niet af. Artikel 6:17 van de Awb strekt tot bescherming van de procedurele belangen van een belanghebbende. Dat is van een andere orde dan de bepalingen die zien op het tijdig beslissen. Die bepalingen zien immers op de zekerheid omtrent de inhoudelijke positie van de belanghebbende tegenover het bestuursorgaan. Belanghebbende heeft gelet op het voorgaande geen recht op een dwangsom wegens het niet tijdig nemen van een besluit, omdat de Inspecteur niet in gebreke is geweest. Vraag I wordt ontkennend beantwoord.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be6fc5d2769f5c64dd52d112ce54dcb626ef44b911069527efa78058061408d8 | shasum -a 256